ا ی مرغ ای شهنشه ،ای از نژاد سیمرغ ای قدقدای عالم، قربان ران مستت! الماس کوه نورم کم نور و بی فروغ است پیش درخشش آن چشمان می پرستت! آن قامت سفیدت درمان لا علاج است آن سینه ای که داری آن هیکلی که هستت! ای اختلاس مرغی دردادگاه جیبم پرونده ی تورم افتاده زیر دستت! ای کاش مشکل تو چون تنگه بود و هرمز یک شب به یک اشارت میشد چه ساده بستت! دیشب به خواب دیدم تخمت ! به من رسیده

ماه مهراست و دلم مدرسه ای میخواهد به بزرگی دل خسته ی این شاگردان با صفا مدرسه ای دور ز هر تجدیدی همه اش جمعه به تعطیلی یک تابستان مکتبی کاش بسازیم در این نزدیکی تا در آن کودک دانش نشود سر گردان یا معلم نکند بسته دهتایی را تا سر برج دگر قرض برای مهمان کاش میشد ننویسند به چشمی پر آب کودکان بر دل پر خون پدر « بابا نان!» من نمیدانم اگر باز قطاری باشد جامه را م